Welkom op de pagina van onze hond Jimmy.

Hier een kleine diashow
van begin tot eind van 2005

Hallo allemaal,
Marina schrijft af en toe een stukje in "MIJN DAGBOEK" bij de fokster waar ik vandaan ben gekomen.
Nu kunnen er op de site van mijn dagboekje, maar enkele stukjes, dat komt omdat Marina zo'n verschrikkelijke kletskous is, dus worden de stukjes vaak te lang.
Maar gaan jullie eens kijken als je tijd hebt?
Het is best de moeite waard.
Lieve groetjes van
Jimmy
P.S
Klik voor mijn dagoek op de foto hier onder.

Het complete verhaal van mijn leven
lees je hier onder.


Goede morgen allemaal,
Zoals U hebt kunnen zien, heb ik op de website van Rob en Marina 
ook een eigen plekje weten te veroveren.
Op 25 febnruari 2005 ben ik in Schiedam komen wonen.
Ik ben geboren in Klaaswaal en had daar een heleboel broertjes en zusjes.
Ik zit hier op een bak omdat Edith, mijn moeder uit Klaaswaal dus, had gezegd, 
dat hondjes zoals ik, Chihuahua's 
"bak-zindelijk "gemaakt konden worden.
Dus er was een bakje voor me gekocht, maar ik vond het maar niks.
Ik zit hier nu wel heel braaf, maar de plasjes deed ik toch echt naast dit bakje hoor.
Maar er komen iedere dag een paar fotootjes bij denk ik, want 
ik ben nu 3.5 jaar en heb al een heleboel beleefd.
Dat laat ik U allemaal zien.

Na een weekje bij Marina en Rob te zijn geweest zijn we even naar Klaaswaal gegaan 
om de familie, broertjes en zusjes te ontmoeten.
Dat doen we nu nog regelmatig hoor.
Zelf vind ik dat ik sprekend op mijn moedertje lijk, alleen kijkt ze hier wel streng naar me.
Maar zij is en blijft de baas nu eenmaal.
 

Hallo allemaal,
Ik moest natuurlijk wel proberen op een bak te plassen.
En als je een jongetje bent valt het niet mee recht te sturen.
Maar hier is het dan toch echt gelukt en vol  trots kijk ik om.
 
 

Nu was ik hier een week in Schiedam en voelde me toch wel erreg alleen soms.
Maar het wende wel erg vlug.
 
 
 
Hallo allemaal,
Op één nachtje na ben ik dus twee maanden bij mijn nieuwe papa en mama
 ( Rob en Marina).
Zoals jullie kunnen zien ben ik al een hele flinke jongen geworden en een "prachtig"
fotomodelletje.
Ik heb sinds mijn vorige verslag heel wat mee gemaakt hoor.
We gaan nu wekelijks naar "school"wat ik in één woord verschrikkelijk vind.
Ik stond de eerste twee keren dan ook 1.5 uur te blaffen, totdat ik er keelpijn van kreeg, maar dat helpt niets.
Ik moet gewoon blijven gaan.
De derde keer moesten we op een afstand toekijken hoe de anderen het deden, nou goed stom hoor, ze luisterden allemaal.
Maar.........ik heb natuurlijk ook een verrassing, toen ik merkte dat 1.5 uur blaffen niks helpt, ben ik de derde keer redelijk rustig gebleven, mede door de hoeveelheid lekkernijen die ze je toestoppen als je iets goeds doet.
Ik krijg dan kleine, wel piep-kleine stukjes jonge kaas  en dat vind ik ontzettend lekker.
Daarvoor wil ik best even gaan zitten een kringetje lopen en horen HOE GOED ik toch wel ben.
Verder wil ik iedere morgen op de bank gaan liggen en dat mag niet eens.
Ik leg zelf mijn kussentjes goed en  ga dan behaaglijk liggen.Maar dat mag gewoon niet.
Dus de eerste keer van de week dat ik daarvoor op mijn kop kreeg ben ik boos terug gegaan naar mijn bench, in de hoop dat ik toch zou mogen,maar niet dus.
Op letterlijk alle stoelen en banken heb ik al gelegen en gezeten, maar dat mag niet, nou ik begrijp dat eigenlijk niet,want dat doen ze zelf toch ook????
Maar ja ik heb ook iets vervelends meegemaakt afgelopen week.
Rob en Marina moesten iets belangrijks gaan doen kennelijk waarbij ik niet meekon en toen moest ik in de bench  met de deur dicht.
Nou dat is echt niets hoor.
Maar ja toen ze na 1.5 uur terugkwamen was ik toch wel zoooooooooooooooo blij dat ik in de bench plaste.
Oefenen noemen ze dat, nou het zal wel, maar leuk is het niet hoor.
Maar er zullen ongetwijfeld nog weleens uurtjes komen dat ik even alleen thuis moet blijven, dus daar ga ik me dan maar geestelijk op voorbereiden.
Afgelopen week hadden ze nieuw grit voor mijn bak gekocht, nou nou jongens wat een pret was dat ( voor mij dan ).
Tot twee keer toe heb ik het hele zootje eruit gegooid dus tot twee keer toe moest de hele gang gezogen worden en dat spul zou zgn. niet stuiven, ook dat was niet waar, dus ja er moest ook nog een stofdoek aan te pas komen.
Maar nu heb ik weer ander spul, redelijk goed hoor.
Ben het nog wel aan het uitproberen natuurlijk, maar ik geloof dat het mijn goedkeuring wel krijgt.
Het liefste van alles, banjer ik op het terras.
Ik ben stapelgek op viooltjes, vooral de witte hebben mijn voorkeur en daar loop ik dus ook van te smullen.
Krakende verdorde blaadjes neem ik mee naar binnen totdat ze dat zien,want dat mag ook al niet.
Door omstandigheden ben ik nog niet naar de dierenarts geweest,maar dat gaan we volgende week doen.
Lijkt me ook niks,maar misschien valt het mee.
Dus jullie zien wel dat ik best een fijn leventje heb.
Als er voetbal op de televisie is, zit ik samen met Rob te genieten, hij van het voetballen en ik verstop dan mijn kopje onder zijn oksel en dan lig ik het aller lekkerste van de hele  dag.
En ik bof uiteraard, want ja...een wedstrijd duurt lekker lang, dus ik zit lekker lang te kroelen.
Voordat Rob dan naar bed gaat, lopen we nog even een ommetje en dan ga ik tegenwoordig uit eigener beweging naar mijn bench.
Morgen ga ik eventjes mezelf laten zien aan Edith en Hans en mijn andere familie.
Die is uitgebreid inmiddels, dus ook de baby's effies toe-blaffen.
Ik zou zo zeggen dat ik weer veel heb beleefd.
Ik schrijf weer vlug hoor.
Iedereen een hele fijne dag en een dikke lik van mij en
tot ziens op de volgende pagina.
Jimmy